Decoupage

Decoupage

Jest to zdobienie przedmiotów metodą serwetkową, lub elementami wyciętymi z papieru. Kolebką Decoupage są Chiny. Chińczycy już w XII wieku wykorzystywali papier do dekorowania różnych przedmiotów, które stawały się piękne, oryginalne i niepowtarzalne. Kolorowymi wycinankami dekorowali pudełka z kartonu, przedmioty drewniane, szklane, wszystko co nadawało się do codziennego użytku.

W Europie metoda ta rozpowszechniła się w XVII wieku. Początkowo sprowadzano z Chin przeróżne przedmioty, które imitowały drogie i oryginalne arcydzieła wykonane ręcznie przez malarzy artystów. Były to przeróżne szkatuły, kufry , meble, wazy, talerze i wszystko co było potrzebne w gospodarstwach domowych. Ponieważ był ogromny popyt na te artykuły, weneccy rzemieślnicy zaczęli produkować je na szeroką skalę. Ogromnym zainteresowaniem cieszyły się meble, do produkcji których wykorzystywali oni papierowe wycinanki (kwiaty , zwierzęta , sceny rodzajowe ) i wschodnią lakę /lacca contrafatta/, która imitowała oryginalną, naklejali wycięte wzory i zabezpieczyli to wielowarstwowo lakierem co sprawiało, że przedmioty te były łatwe w utrzymaniu czystości i trwałe w użyciu. Tak wykonane rzeczy były o wiele tańsze od oryginalnych, a równie piękne i niepowtarzalne. Ludzie bogaci zatrudniali artystów malarzy, którym zlecali wykonanie dekoracji w swoich posiadłościach. Było to drogie i nie wszystkich było na to stać.

Szermentowski

Przy zdobieniu metodą Decoupage można było wykorzystać malowidła artystów, różne widoki i rysunki. Powielano istniejące dzieła, wycinano je i naklejano na przedmioty. Następnie zabezpieczano je odpowiednim lakierem tak by wyglądały one jak ręcznie malowane. Tak właśnie powstawały imitacje drogich mebli i bibelotów. Sztukę tą nazwano sztuką biedoty /l’arte del povero/.

Na przełomie wieku XVIII i XIX zaobserwować można było wielki popyt na te przedmioty w całej Europie. Nawet na dworze Ludwika XV sztuka ta się rozpowszechniła . Damy dworu z pasją i umiłowaniem wycinały kolorowe wzory i układały przepiękne kompozycje i dekorowały przeróżne przedmioty codziennego użytku. Metoda ta jest całkiem łatwa, choć wymaga precyzji, cierpliwości i poczucia piękna. Do wykonywania tych prac potrzebna jest dusza artysty. Wiele z tych przedmiotów przetrwało po dzień dzisiejszy i możemy je podziwiać w muzeach. Tak np. w londyńskim muzeum British Museum znajdują się obrazy, wykonane omawianą metodą, pani Mary Delaney (1700 – 1788). W XIX w epoce Wiktoriańskiej w Anglii również uczono młode panienki tego rękodzieła .

Szermentowski

Przez długi czas sztuka ta została odsunięta na dalszy plan i popadła w zapomnienie. Na szczęście w ostatnim czasie przeżywa ona renesans i cieszy się coraz to większym zainteresowaniem.

Szermentowski

Nowa sztuka Decoupage odrodziła się w XX wieku we Francji i w dosłownym tłumaczeniu znaczy tyle co „wycinanka”. W ostatnich latach sztuka ta ma coraz to większe zainteresowanie. Jest łatwa w wykonaniu choć wymaga dużo cierpliwości . Praca przy dekorowaniu przedmiotów daje dużo satysfakcji i radości. Zdobione przedmioty są piękne i niepowtarzalne. Osoba, która je wykonuję może eksperymentować tworząc niesamowite kompozycje. Wystarczy wybrać przedmiot , któremu chcemy nadać piękny wygląd, kolorowy papier lub serwetki z wybranym wzorem. Następnie tworzymy kompozycję wycinając z papieru wybrane wzory. Przedmiot malujemy farbą nadając w ten sposób tło. Naklejamy wzór i zabezpieczmy warstwowo lakierem. Przez długie lata możemy się cieszyć jego pięknem. Możemy również obdarować bliską osobę oryginalnym własnoręcznie wykonanym prezentem.

Szermentowski